Kategoria: GRAFIKI

Nie spiesz się…

Nie spiesz się, spieszą się tylko naiwni, którzy myślą, że można gdzieś zdążyć.

Nie słyszę, nie widzę…

Nie słyszę, nie widzę, nie czuję. Moją duszę otacza nieznana mgła, która oślepia, zabiera czas, rozsypuje życie.

Czasem tak już…

Czasem tak już jest wystarczy kogoś przytulić, by wymazać wszelkie ślady żalu i niechęci.

Cóż mogę powiedzieć…

Cóż mogę powiedzieć, zarządzam swoim czasem czy predyspozycjami w sposób haniebny, nierozważny i nierozsądny. Na szczęście nierozsądek uważam za najpiękniejszą rzecz w życiu.

Nigdy nie przestawaj…

Nigdy nie przestawaj się uśmiechać, nawet jeśli jesteś smutny, ponieważ nigdy nie wiesz, kto może się zakochać w twoim uśmiechu.

Każda porażka…

Każda porażka jest szansą, żeby spróbować jeszcze raz, tylko mądrzej.

Do wszystkiego…

Do wszystkiego w życiu trzeba mieć talent. Nawet do odczuwania radości, do odszukiwania rzeczy, z których powinniśmy się cieszyć.

Wszyscy wiemy, że…

Wszyscy wiemy, że zimowy pejzaż pól i lasów, suto przyprószonych śniegiem, wiosną staje się nie do poznania. I nikt nawet nie przypuszcza, że podobne procesy zachodzą w nas samych.

Nowy rok grzebie…

Nowy rok grzebie stare marzenia, nadzieje i aspiracje, a powołuje do życia nowe.

Nie musimy…

Nie musimy przecież być z kimś razem, żeby czuć się z nim związanym bardziej niż z kimkolwiek w świecie.

Dwoje ludzi patrzy…

Dwoje ludzi patrzy na to samo, a widzi dwie różne rzeczy – oto niezgłębiona tajemnica ludzkiej duszy.

Będziesz miał…

Będziesz miał piękne życie, pełne nadziei, tęsknoty i złudzeń. Nie każdemu jest to dane.

Są tylko dwa…

Są tylko dwa szaleństwa, których się trzeba strzec. Po pierwsze to wiara, że można wszystko. Drugie to wiara, że nie można nic.

Ja po prostu…

Ja po prostu wiem, że tak zwany dobry adres to człowiek, nie ulica.

Wiem jedno…

Wiem jedno, co łatwo zaobserwować w naturze, że świt przychodzi po najczarniejszej godzinie.

Przeznaczenie to nic…

Przeznaczenie to nic innego jak właśnie wyjątkowo złośliwy przypadek, od którego nie ma już odwrotu.

Wdzięk, sam wdzięk…

Wdzięk, sam wdzięk tylko, w końcu nuży. Doznaje się potem prawdziwej ulgi, mając do czynienia z ludźmi pozbawionymi tego uroku, ale za to szczerymi.

Nie mógł zrozumieć…

Nie mógł zrozumieć, że można tęsknić za czymś, czego się nigdy nie miało, że można to opłakiwać.

A może po…

A może po prostu wszędzie dobrze, gdzie nas nie ma.

Dotyk jego warg…

Dotyk jego warg sprawił, że się uśmiechnęłam, a ten uśmiech pozostał ze mną na długo.

Bóg także był…

Bóg także był autorem jego proza to mężczyzna, jego poezja to kobieta.

Nie wstydź się…

Nie wstydź się nawet przez chwilę robienia tego, co przynosi ci radość.